Od biegania do pisania – o znaczeniu rozwoju fizycznego u dzieci

Polub i udostępnij:
fb-share-icon0

„Ruch jest życiem – życie jest ruchem” Alfred Senger

Wychowanie, to długotrwały i skomplikowany proces, na którego przebieg ma wpływ wiele czynników, które wzajemnie się warunkują, działają w różnych powiązaniach i współzależnościach. Osobami wiodącymi i kierującymi tym procesem są przede wszystkim rodzice, następnie wychowawcy i nauczyciele.

W życiu małego dziecka szczególna rolę przypisuje się jego umiejętnościom poznawania otaczającego świata, rozumienie go, dostrzeganie związków w nim zachodzących jak również istotne jest współdziałanie. Wiemy, że niestety nie każde dziecko przebywa tę trudna i pełną wyzwań drogę w taki sposób, jak byśmy tego oczekiwali.

Czujni rodzice często niepokoją się czy ich pociecha prawidłowo się rozwija. Często obserwujemy, zwłaszcza na etapie, kiedy poślemy dziecko do przedszkola, że zaczynają się porównania z rówieśnikami. Powinniśmy ich unikać za wszelką cenę. Należy pamiętać, że każdy malec ma własny, indywidualny tok rozwoju. Oczywiście ważne jest, aby monitorować rozwój psychoruchowy dziecka, ponieważ jeżeli przebiega on w prawidłowy i harmonijny sposób, to istnieje większa szansa na to, że będzie to warunkować dobry start dziecka do rozpoczęcia procesu edukacji. Oczywiście nie jest on jedynym elementem warunkującym jakość szkolnej pracy, ale jest bardzo znaczący.

Wiek przedszkolny, to okres średniego dzieciństwa, to czas w którym następuje znaczny rozwój motoryczny oraz sensoryczny. To czas, który umożliwia dzieciom poruszanie się w jego najbliższym otoczeniu. Dzieci przedszkolne charakteryzuje silna potrzeba ruchu tzw.: głód ruchu stanowiący podstawę ich ogromnej ruchliwości.

 

 

Rozwój fizyczny, to proces zmian somatycznych i funkcjonalnych zachodzących w organizmie, który stwarza podstawy dla rozwoju motoryki u dzieci. Odznacza się on znacznymi postępami samoobsługowymi chociażby takimi jak: mycie rąk, samodzielne ubieranie się, korzystanie z toalety czy spożywanie posiłków. W tym czasie doskonali się motoryka mała i duża, jak również zmieniają się proporcje sylwetki dziecka. Dobrze wiemy, że motoryka nie jest nam dana wraz z urodzeniem. W wieku przedszkolnym obserwuje się wzrost sprawności motorycznej, dlatego to czas, w którym powinniśmy pozwolić dzieciom na samodzielność w działaniu. Powinniśmy ją wykształcać poprzez nieustanny, swobodny ruch i działania sterowane, dzięki którym poprawia się sprawność ruchowa całego ciała.  Aby prawidłowo stymulować rozwój ruchowy dziecka, należy pamiętać, że zaczynamy od motoryki dużej, czyli powinniśmy rozwijać ogólną sprawność ruchową, tak aby później swobodnie przejść do rozwoju motoryki małej – sprawności dłoni i palców. Jeśli przebiega on bez zakłóceń, to jest doskonalą podstawą do nauki pisania i czytania, rozwijania  koncentracji uwagi, doskonalenia orientacji przestrzennej i  koordynacji wzrokowo-ruchowej.

Potrzeba ruchu jest zjawiskiem biologicznym człowieka. Dziecko stopniowo doskonali swoje podstawowe ruchy lokomocyjne oraz ruchy warunkujące wykonanie różnych czynności. Poprzez ruch poznaje siebie, drugą osobę oraz otoczenie w którym żyje. Od dziecka, które rozpoczyna naukę szkolną, oczekuje się nie tylko określonego poziomu rozwoju funkcji poznawczych, ale również określonego poziomu rozwoju ruchowego. Tempo rozwoju ruchowego u dzieci nie jest równe, co wiąże się z występowaniem trudności w szkole. Należy pamiętać, że nie wykształcona sprawność manualna  odbija się później na pracy dziecka, ale przede wszystkim rzutuje na jego pismo. Postępy w rozwoju sprawności motorycznych ocenia się na podstawie szybkości, dokładności i pewności ruchów.

Zanim dziecko zacznie pisać musi zdobyć wiele umiejętności. Przed przystąpieniem do nauki pisania, konieczne jest usprawnienie motoryczne w zakresie szybkości, precyzji, koordynacji ruchowej całego ciała i rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej.

Proces przygotowania dziecka do nauki pisania jest procesem długotrwałym, złożonym z wielu etapów. Obejmuje on okres przedszkolny, rozpoczyna się już od 3 lat, wyprzedzając ćwiczenia graficzne stosowane w najstarszych grupach przedszkolnych i rozumiane jako przygotowanie do nauki pisania.

Wspieranie rozwoju dziecka jest obowiązkiem zarówno rodziców jak i nauczycieli, wychowawców i terapeutów. Pisząc o wspomaganiu należy pamiętać, że dotyczy ono nie tylko uczniów mających trudności czy problemy rozwojowe, ale należy pamiętać o  wszystkich dzieciach, gdyż każde z nich ma prawo do nauki, pomocy i sukcesu. Oczywiście istotne jest, aby każde zadanie było dostosowane do możliwości dziecka, tak aby je wspierać i rozwijać, a nie blokować.

 

 

Stąd wniosek, że jako rodzice powinniśmy zadbać o taką swobodę ruchu, zapewnić dziecku takie warunki, aby mogło zdobyć możliwie największy zasób doświadczeń ruchowych. Są one bowiem podwaliną, na której można budować coraz to wyższy stopień umiejętności i sprawności ruchowej.

Duże znaczenie w prawidłowym rozwoju dziecka ma zabawa – dziecko powinno mieć zabawki wspomagające jego rozwój (przypadku rozwoju ruchowego mogą to być np. piłki). Od najmłodszych lat dzieci są bardzo zainteresowane wymyślaniem gier i zabaw z tworzonymi przez siebie regułami. Do takich zabaw należą oczywiście zabawy ruchowe, które dzieci bardzo lubią. Może to być zabawa w chowanego, rzucanie i łapanie czy ściganie się, a więc pozwólmy im na działanie.

W kontaktach z dziećmi ważny jest spokój, cierpliwość i życzliwość. Budzenie wiary we własne możliwości, to nic innego, jak kształtowanie zaufania do samego siebie, należy pielęgnować ją już od najmłodszych lat. Pamiętajmy, że uznanie, akceptacja jak również zachęta jest tym, co mobilizuje dziecko do podejmowania wysiłku oraz pokonywania pojawiających się trudności. Nie zapominajmy, że istotny wpływ na przyswajanie nowych umiejętności ma pogodna atmosfera, cierpliwość i wyrozumiałość.

Z pozdrowieniami,

 

 

Magdalena Łukasiak

nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej, pedagog, doradca zawodowy, tutor nauczycieli, liderka Kreatywnej Pedagogiki, trener kompetencji miękkich
Życiowe motto: „Uwierz w swoje marzenia, nic nie jest niemożliwe” Neymar 

oraz

Natalia Sowińska
nauczycielka, pedagog, terapeuta pedagogiczny i behawioralny, oligofrenopedagog, trener kompetencji miękkich
Życiowe motto: “Chcieć to móc” 

autorki bloga Karuzela – Akademia Rozwoju i Zabawy

 

we współpracy z firmą Rozwiń skrzydła – doradztwo zawodowe i szkolenia w ramach projektu Inspiracja jest kobietą! 😊

 

Wspólnie bardzo dziękujemy za Twój czas i uprzejmie prosimy o:

  • zostawienie swojego komentarza, łapki, abyśmy wiedziały, że nie piszemy „do szuflady”, że będziesz chciała do nas wpadać, że to co proponujemy jest Tobie również bliskie,
  • odwiedzenie nas na Instagramie i Facebooku, aby poznawać nas i naszą pracę jeszcze bliżej,
  • podanie dalej, aby inne osoby dowiedziały się o tym, co Ciebie poruszyło, zastanowiło, zaskoczyło czy wzbogaciło i również miały szansę z tego skorzystać.

Z uściskami,
Ania i Agnieszka 🙂

Komentarze z Facebook

Dodaj opinię poprzez Facebook